Ana içeriğe atla

Benim Hayat Hikayelerim ( Sekizinci Bölüm )


 İlk Sevgili Tecrübem 

Bu bölümün konusu da dördüncü bölümde ki gibi aşk olsun ama aşk gibi değil ama aşk gibide. Neyse işte birazdan ne demek istediğimi anlayacaksınız. O zamanlar 8. sınıfa gidiyorum. Canım çok sıkkın olduğu için ben de herhangi birine bir şeyler diyeyim dedim. Okul binasının girişine yakın mesafede bir kız vardı, ben de o kıza dedim ki: " Biri seni sordu " Tabii öyle bir şey yok, bunu neden kıza söyledim ben de bilmiyorum. Kız bana kim diyince ben de hatırlamıyorum diye cevap verip ordan ayrıldım. Sınıfa gittim sıkıntı yok, dersimi dinledim sıkıntı yok, son ders bitti ve eve doğru gittim sıkıntı yok, eve girdim, annemin telefonunu alıp koltuğa uzandım tamam bunda da sıkıntı yok ancak Instagram'a girdim sıkıntı var. Peki sıkıntı ne? Bir mesaj gelmiş bana. " Aman tanrım bu mesaj kimden geldi? " Tabii ki de böyle bir şey demedim. -bakayım hele kim mesaj atmış, dedim- Mesaj, size bahsettiğim kızdan gelmişti. Mesajda şöyle yazıyordu: " Yılmaz, sen benden hoşlanıyor musun? Belki ben de sana karşı boş değilimdir" ben de " Hayır hoşlanmıyorum " diye cevap verdim. Kız ısrar ettikten sonra dayanamayıp ben de ondan hoşlandığımı söyledim. -söylemez olaydım- aradan bir gün geçti, sabah oldu, evden çıkıp okula doğru gittim. İçimde biraz korku hissiyatı vardı çünkü ilk defa bir sevgilim olmuştu ve ben onu ilk gördüğüm an nasıl bir tepki vereceğimi bilmiyordum. Sınıfa girip dersimi dinledikten sonra teneffüste dışarı çıktım ve kız yanıma geldi. Ben o an çok utanmıştım, ne diyeceğimi gerçekten bilmiyordum. Sonra bir şeyler konuştuk işte. Teneffüs bitti ve biz de sınıflarımıza ayrıldık. Günlerimiz böyle böyle geçti. Bir gün deneme sınavı olmuştuk. Kız bana çıkışta birşeyler yapmamızı söyledi, ben de parka gidelim diye düşünmüştüm. Bu fikrimi kabul etti ve biz böyle anlaştık. Deneme sınavına girdik, sizde önceki bölümleri okuduysanız bu okul geneli deneme sınavını da en erken benim bitirmiş olduğumu düşünebilirsiniz. Doğru düşünüyorsunuz evet yine en erken ben bitirmiştim. Denemeyi bitirdiğim için okuldan çıktım. Okulun yanında bekliyordum o kızla parka gitmek için. -isim vermiyorum telif falan atar şimdi uğraşamam- Sonra nedense içimde yine bir korku hissi oluştuğu için ben eve gitmeye karar verip evin yolunu tuttum. Eve yakın bir mesafe de fırın vardı, o fırının yanından geçerken arkamdan biri " Yılmaz " diye bağırdı. Sizce kimdi? Tabii ki de o kızdı. Bana dedi ki: " Yılmaz, 2 saattir koşuyorum nefes nefese kaldım beni duymuyor musun? Neden beni beklemedin? " Ben de " Duymadım, unutmuştum " diye cevap verdim ve beni anlayışla karşıladı. Fırının yanından eve doğru biraz yürüdük. Ben onu eve bırakacağımı düşünmüştüm ama o beni evime bırakacaktı. Evime yaklaşmaya yakın bir mesafede bir bina vardı ve o binanın girişine çıkmayı sağlayan bir merdiven. İşte o merdivenden ikimiz oturduk ve ne benden ne de ondan bir ses çıkmıyor derken bana dedi ki: " Yılmaz, ellerim çok soğuk. Üşüyorum. " Ben de " Elin soğuksa cebine sok " diye cevap verdim. Kız benim gözlerimin içine değişik bir biçimde bakıp bir şey demedi. O zaman ne anlatmak istediğini anlamamıştım. İnstagram'dan " Yılmaz, ben elim soğuk diyince neden elimden tutmadın " yazınca anlamıştım. Ben nerden bilebilirdim ki ilk kez sevgilim oluyor daha tecrübesizim. O günden sonra el ele yürüyorduk. Bir gün yine el ele yürüyoruz ve kız beni bir binanın içine sokup " Yılmaz, eğilir misin bir şey diyeceğim " dedi. Ben de saf, masum bir şekilde eğilip bana ne diyecek diye merak ediyordum ki daha tam eğilmeden yanağımdan öptü ve binadan dışarı çıktı. Ben de dışarı çıkıp onun yanına gittikten sonra okula gidene kadar ikimiz de konuşmamıştık. Heralde çok utandık ikimiz de. Ben o gün İnstagram'dan ona ayrılmak istediğimizi söyledim o da " Benden ayrılırsan tüm okulu üstüne salarım " diyince ben de korktuğum için şaka yaptığımı söyledim ve tekrar sevgiliydik. Sonra bir daha söyledim ve bu sefer tamam dedi. O günden sonra 8. sınıf boyunca hiç konuşmamıştık. -bugünlerde konuşuyoruz, eskilerden bahsediyoruz, ergendik ve çocuktuk falan diyoruz- İlk sevgili tecrübem de bu şekildeydi. ( Ortaokulda bir kıza aşık olmuştum ve o kız aklımdan çıkmıyordu. Belki de bu yüzden soğuk davrandım o kıza )

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Benim Hayat Hikayelerim ( Birinci Bölüm )

Çocukluk Anılarım: Okuldaki İlk Günüm ve Köyde Geçirdiğim Zamanlar  Birinci sınıfa başlayacaktım. Annemle beraber okul kaydımı yapmak için okulun yolunu tuttuk. Ben sadece okula girdiğim kısmı ve sonrasını hatırlıyorum. Evet okula girmiştik ve adım attıkça karşıda duran öğretmenime biraz daha yaklaşıyordum. Nedenini bilmiyorum fakat içimde bir korku hissiyatı vardı ve utanıyordum. Ardından annemin arkasına geçip eteğine sarılıp sağ gözüm kısık bir şekilde öğretmenime bakıyordum. Öğretmenim bana " utanma evladım " diyordu fakat benim kalbim gittikçe hızlı atıyordu bir an önce eve gitmeyi istiyordum. İçimden " anne eve gidelim lütfen " diyordum ancak öğretmenimden utandığım için eve gitme isteğimi açıkça dile getiremiyordum. En sonunda annem ve öğretmenim biraz konuştuktan sonra annem elimi tutup " eve gidiyoruz " dedi. Ben o an çok mutlu olmuştum fakat belli edemiyordum mutluluğumu içimden yaşıyordum. Aslında çok garip bir çocuktum. - şuan gencim ve hâlâ öy...

Benim Hayat Hikayelerim ( On Yedinci Bölüm )

  8. sınıftaki Yılmaz: Ergenliğin ayak sesleri 8. sınıftaki Yılmaz… Aslında o dönemki Yılmaz; ergenliğe yeni adım atmış, boyu uzamaya başlamış, sivilceler sahneye yavaş yavaş giriş yapmış, (sivilce demeye dilim varmıyor adeta volkanik patlama) sakallarım yeni yeni çıkmaya başlamıştı, aynaya her baktığımda “oluyoruz galiba” diyordum. İçine kapanıktı, özgüvensizlikte dünya markasıydı ama bir kusuru vardı: Arabesk rape düşmüştü. Ama nasıl bir düşüş! Youtube'un dibini kazıyor, ne kadar jiletli, ne kadar efkârlı rap varsa hafızaya atıyordum. Damarlarımda kan değil, arabesk rap sözleri dolaşıyordu. Ve en ironik kısmı? Özgüvensizliğin kitabını yazmış olmama rağmen, konu şarkı söylemek olunca içimden adeta bir "Efgâr Fırtınası" çıkıyordu. Okul koridoru, dershane sırası, arkadaş yanı... Hiç fark etmez. Mikrofonu (genellikle bir su şişesi) elime aldığım an, bende utanma, ar, şeref, na... Şaka şaka, o kadar değil ama yakındı. Şimdi düşününce evet, pişmanlıklarım var. Saçma hareketle...

Benim Hayat Hikayelerim ( On Altıncı Bölüm )

  Yılmaz'a Kardeş Geliyor Geliyor geliyor... Yılmaz'a kardeş geliyor. 5. sınıfa gidiyordum. Annem bir gün bana hamile olduğunu söyledi ama ben annemin hamile olduğuna bir türlü inanamıyordum. Annemin karnında küçük bir yaratığın olması ve tekme atması bana garip geliyordu nedense. Annemle beraber bebeğin cinsiyetini öğrenebilmek amacıyla doktorun yanına gittiğimiz zaman, annemin hamile olduğunu kabullendim artık. O gün doktoru kapısının önünde beklemek yerine dışardaki parkta oturup bekledik. Anneme birlikte bankta oturuyorduk, yanımızda bir bank daha vardı ve o bankta da bir kadın oturuyordu. Nasıl olduysa annemle o kadın konuşmaya başladı ardından arkadaş oldular. Hâlâ nasıl, kaç dakika da arkadaşlar oldular anlamıyorum. Neyse sıranın bize gelmiş olması düşüncesiyle banktan kalkıp doktorun yanına gittik. Annem doktorun yanına gitmişti ve ben de kapıda annemi bekledim. Kapıda öylece beklerken " Bebek acaba kız mı? İnşallah erkek olur zaten 2 tane kız kardeşim var, bebek e...