Ana içeriğe atla

Benim Hayat Hikayelerim ( Sekizinci Bölüm )


 İlk Sevgili Tecrübem 

Bu bölümün konusu da dördüncü bölümde ki gibi aşk olsun ama aşk gibi değil ama aşk gibide. Neyse işte birazdan ne demek istediğimi anlayacaksınız. O zamanlar 8. sınıfa gidiyorum. Canım çok sıkkın olduğu için ben de herhangi birine bir şeyler diyeyim dedim. Okul binasının girişine yakın mesafede bir kız vardı, ben de o kıza dedim ki: " Biri seni sordu " Tabii öyle bir şey yok, bunu neden kıza söyledim ben de bilmiyorum. Kız bana kim diyince ben de hatırlamıyorum diye cevap verip ordan ayrıldım. Sınıfa gittim sıkıntı yok, dersimi dinledim sıkıntı yok, son ders bitti ve eve doğru gittim sıkıntı yok, eve girdim, annemin telefonunu alıp koltuğa uzandım tamam bunda da sıkıntı yok ancak Instagram'a girdim sıkıntı var. Peki sıkıntı ne? Bir mesaj gelmiş bana. " Aman tanrım bu mesaj kimden geldi? " Tabii ki de böyle bir şey demedim. -bakayım hele kim mesaj atmış, dedim- Mesaj, size bahsettiğim kızdan gelmişti. Mesajda şöyle yazıyordu: " Yılmaz, sen benden hoşlanıyor musun? Belki ben de sana karşı boş değilimdir" ben de " Hayır hoşlanmıyorum " diye cevap verdim. Kız ısrar ettikten sonra dayanamayıp ben de ondan hoşlandığımı söyledim. -söylemez olaydım- aradan bir gün geçti, sabah oldu, evden çıkıp okula doğru gittim. İçimde biraz korku hissiyatı vardı çünkü ilk defa bir sevgilim olmuştu ve ben onu ilk gördüğüm an nasıl bir tepki vereceğimi bilmiyordum. Sınıfa girip dersimi dinledikten sonra teneffüste dışarı çıktım ve kız yanıma geldi. Ben o an çok utanmıştım, ne diyeceğimi gerçekten bilmiyordum. Sonra bir şeyler konuştuk işte. Teneffüs bitti ve biz de sınıflarımıza ayrıldık. Günlerimiz böyle böyle geçti. Bir gün deneme sınavı olmuştuk. Kız bana çıkışta birşeyler yapmamızı söyledi, ben de parka gidelim diye düşünmüştüm. Bu fikrimi kabul etti ve biz böyle anlaştık. Deneme sınavına girdik, sizde önceki bölümleri okuduysanız bu okul geneli deneme sınavını da en erken benim bitirmiş olduğumu düşünebilirsiniz. Doğru düşünüyorsunuz evet yine en erken ben bitirmiştim. Denemeyi bitirdiğim için okuldan çıktım. Okulun yanında bekliyordum o kızla parka gitmek için. -isim vermiyorum telif falan atar şimdi uğraşamam- Sonra nedense içimde yine bir korku hissi oluştuğu için ben eve gitmeye karar verip evin yolunu tuttum. Eve yakın bir mesafe de fırın vardı, o fırının yanından geçerken arkamdan biri " Yılmaz " diye bağırdı. Sizce kimdi? Tabii ki de o kızdı. Bana dedi ki: " Yılmaz, 2 saattir koşuyorum nefes nefese kaldım beni duymuyor musun? Neden beni beklemedin? " Ben de " Duymadım, unutmuştum " diye cevap verdim ve beni anlayışla karşıladı. Fırının yanından eve doğru biraz yürüdük. Ben onu eve bırakacağımı düşünmüştüm ama o beni evime bırakacaktı. Evime yaklaşmaya yakın bir mesafede bir bina vardı ve o binanın girişine çıkmayı sağlayan bir merdiven. İşte o merdivenden ikimiz oturduk ve ne benden ne de ondan bir ses çıkmıyor derken bana dedi ki: " Yılmaz, ellerim çok soğuk. Üşüyorum. " Ben de " Elin soğuksa cebine sok " diye cevap verdim. Kız benim gözlerimin içine değişik bir biçimde bakıp bir şey demedi. O zaman ne anlatmak istediğini anlamamıştım. İnstagram'dan " Yılmaz, ben elim soğuk diyince neden elimden tutmadın " yazınca anlamıştım. Ben nerden bilebilirdim ki ilk kez sevgilim oluyor daha tecrübesizim. O günden sonra el ele yürüyorduk. Bir gün yine el ele yürüyoruz ve kız beni bir binanın içine sokup " Yılmaz, eğilir misin bir şey diyeceğim " dedi. Ben de saf, masum bir şekilde eğilip bana ne diyecek diye merak ediyordum ki daha tam eğilmeden yanağımdan öptü ve binadan dışarı çıktı. Ben de dışarı çıkıp onun yanına gittikten sonra okula gidene kadar ikimiz de konuşmamıştık. Heralde çok utandık ikimiz de. Ben o gün İnstagram'dan ona ayrılmak istediğimizi söyledim o da " Benden ayrılırsan tüm okulu üstüne salarım " diyince ben de korktuğum için şaka yaptığımı söyledim ve tekrar sevgiliydik. Sonra bir daha söyledim ve bu sefer tamam dedi. O günden sonra 8. sınıf boyunca hiç konuşmamıştık. -bugünlerde konuşuyoruz, eskilerden bahsediyoruz, ergendik ve çocuktuk falan diyoruz- İlk sevgili tecrübem de bu şekildeydi. ( Ortaokulda bir kıza aşık olmuştum ve o kız aklımdan çıkmıyordu. Belki de bu yüzden soğuk davrandım o kıza )

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Benim Hayat Hikayelerim ( İkinci Bölüm )

 Yaramazlık: Bir Öğrencinin Hikayesi İlkokul ve ortaokul yıllarında öğretmenlerden çok dayak yiyen bir öğrenciydim. Dördüncü sınıfta cengiz diye bir öğretmenimiz vardı, ben yaramazlık yapınca beni tahtaya kaldırıp elini açıp sağ yanağıma tarif edemeyeceğim bir hızla tokat atıp tek ayak üstünde durmamı istiyordu. Benim zoruma giden şey sadece dayak yemek değil arkadaşlarımın önünde dayak yemekti. Onca dayağa rağmen akıllanmıyordum önceki bölümde anlattığım gibi garip bir çocuktum. Ben dayak yiyince genellikle ağlamıyordum ve arkadaşlar arasında " yılmaz ağlamaz " diye anılıyordum. Geçmişe bakıyorum da ne garip şeyler yaşamışım. Neyse dayak konusu açılmışken bir anı aklıma geldi onu anlatmak istiyorum. Japon insanlarına benzeyen bir öğretmen vardı. -Bu kanaate tahmin edeceğiniz üzere gözünün çekik olmasından varmıştık- Arabasının anahtarını çaldığımı hatırlıyorum, cebindeki bilye şeklinde olan renkli sakızları alıp yediğimi hatırlıyorum. İşte bu öğretmen hakkında bir şey duydum...

Benim Hayat Hikayelerim ( Üçüncü Bölüm )

Kendine Güven Biliyor musunuz ben her zaman uzun biriydim. İlkokulda , ortaokulda , lisede hiçbir zaman okulun en uzun çocuğu ünvanını kimseye kaptırmadım. Okul çağlarımda bir günüm bile " sen çok uzunsun " cümlesini duymadan geçmedi. Dolmuşa binerken tavana kafam çarpsa da , ayakkabı bulmak zor olsa da veya insanlardan " sen çok uzunsun " lafını duymaktan sıkılsam da ben boyumu seviyorum. Belki de öz güvenli biri olmamda ki en büyük etken boyumdur. Tamam ben de biliyorum devede de boy var lafını fakat ben beni değerlendirdiğim zaman kendimde öz güvenliğin sembolü olarak görüyorum boyumu. Şöyle bir özelliğim de var kimsenin ne dediği umrumda değil. Örnek verecek olursam bir şeye bin kişi doğru diyorsa ve ben yanlış olduğunu düşünüyorsam kimse benim bu kararımı etkileyemez. Bunla ilgili asil slang lakaplı rapçinin " bana malı ver " şarkısındaki bir sözü anlattıklarımı tamamen karşılıyor. İşte o söz: " istediğimi yaparken düşünmedim sonunu kim ne der ne...

Benim Hayat Hikayelerim ( On Dördüncü Bölüm )

Bursluluk ve LGS Sınavı Sürecim 5. sınıfta ilk kez bursluluk sınavına girecektim. Takdir belgesi almış olmanın verdiği rahatlık üzerime çökmüştü. Belki de o yaşta “Ben her şeyi biliyorum” havasındaydım. Bu yüzden sınava özel bir hazırlık yapmayı gerekli görmedim. Annem bana güveniyordu, ben de kendime güveniyordum. İçimden sürekli, “O sınavı kesin kazanacağım!” diyordum. Peki kazandım mı? Hayır Ama bu cevabı hemen vermeyelim, çünkü hikayem tam da burada başlıyor. Bursluluk sınavına iki ay vardı. Kendime sürekli, “Daha çok var, 1 ay kala başlarım,” diyordum. O bir ay nasıl geçti, anlatayım: Futbol maçları, gezmeler, televizyon… Öylece akıp gitti. Sonra bir ay kaldı. Bu sefer de kendimi, “Haftaya başlarım,” diye kandırmaya başladım. Ve zaman, o bildiğimiz acımasız hızında akıp gitti. Her saniye sınav tarihine bir adım daha yaklaşıyorum derken sınava sadece bir haftacık kalmıştı. İşte o gün, sonunda ciddiye almaya karar verdim. Geçtim masanın başına, aldım elime kâğıdı kalemi, başladım ça...